Een mooie zondag

Wat is er mooier om op een mooie zondag te gaan wandelen in het bos.
Juist dat dacht ik dus. Helaas moet ik concluderen dat zij er anders
over dachten.
Heerlijk weer hoorde ik vrouwtje zeggen. Jazeker zei het baasje.
Toch gingen we vanochtend een normaal rondje wandelen en zaten in afwachting
van de volgende stap.
Vervolgens ging het vrouwtje naar boven en baasje had die koptelefoon opgezet
om luide muziek te luisteren.

In plaats van het heerlijke wandelingetje door het bos zag ik al aankomen
dat dit het niet ging worden.

Na een paar uurtjes kwam echter vrouwtje naar beneden en zei tegen het baasje:
Het is af en ik ben er helemaal klaar voor.
Wou je nu dus gaan? zei het baasje. Jazeker, het is nu mooi weer en de zolder
is dan meteen weer opgeruimd.
Er kwam weer een lichtje in mijn ogen.
Vrouwtje reed de auto voor en baasje pakte de sleutels van de boot.
Zal het dan toch? Nu al die kussens erin en de nieuwe banken, zei baasje.
Nee, nee, jullie kunnen niet mee want de auto is zo meteen al vol.

Grrrr, ik ben zo teleurgesteld in ze.
Daar liggen we dan met een studerend vrouwtje die op de bank ligt
te snotteren en wij in onze mandjes kijkend naar het mooie zonnetje
waar we vandaag geen gebruik van hebben gemaakt.
Zo flauw.

Tot volgende week, Saartje