Jeuk en een drolletje

Jeuk. Bah verschrikkelijk jeuk. Saartje foei, niet krabben zei ik.
Saartje mag jij knagen aan je pootjes, straks val je uit elkaar.
Saartje wil je onmiddellijk stoppen met dat gedoe. Hoe vaak moet ik het nou
nog zeggen?

En toen kwamen ze met paardenmelk. Ik vind het niet echt lekker, maar ook niet vies.
Om van het gezeur af te zijn drink ik het netjes op. En blijf nog vrolijk doorkrabben.
Ook mijn darmen waren van slag en ook dat kan ik niet helpen.

Dus toen ik een drol moest leggen op de stenen vloer heb ik vol aandacht
zitten kijken hoe ze het opruimde.
Ze had van de zomer zelf jeuk met die beestjesallergie maar dat is ze zeker
alweer vergeten. En bij haar duurde het maar vier weken.

Ze zijn van de week ook teveel weggeweest (nu ik toch aan het klagen ben)
De vrouwtjes smeerden allemaal troep op hun gezicht en baasje trok een gezicht
want die houdt niet van rock.
En toen opeens was baasje verdwenen omdat hij naar Frankrijk moest.
Daarna gingen de vrouwtjes op hun vrije dag in plaats van ons te kriebelen
weg. Ze hadden zelfs geen botje voor ons meegebracht. Wel werd de kerstmand
van de zolder gehaald en gingen er de eerste cadeautjes in.
De kerst vind ik een leuke tijd. Er komen dan koekjes in de boom en wie mijn verhaaltjes
altijd leest weet wel wat er dan gebeurd.


I'm dream of a white Christmas.

Liefs van saartje