Even bijpraten
Hè er is alweer een nieuwe maand begonnen. Februari.
De sneeuw is verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor regenbuien.
Een ieder die mij kent weet dat ik daar nou net niet van hou.
Afgestudeerd vrouwtje heeft een nieuwe baan. Ik heb haar
veel kusjes gegeven om te feliciteren, want ik ben erg stemmingsgevoelig.
Minder leuk is dat ze nu geen vrije dag meer heeft en de
weekenden besteedt aan dat vriendje. Ik blijf dat stom vinden omdat ik
vind dat kriebelen en knuffelen met mij voorgaat.
Mijn huidproblemen zijn weer teruggekomen dus die paardenbrokjes eet ik niet meer.
Even terug naar mijn oude voer. En dan gaan ze nog een keer de brokjes
proberen die ik een weekje heb gehad in de vakantie.
Onder het mom dat dit heel natuurlijk voer is, maar ik heb vrouwtje
horen zeggen dat ik dan zo lekker naar kruiden ga ruiken.
Laat ze dan eerlijk zeggen: Saartje je stinkt hoor.
Ach, ik lust alles, of eigenlijk eet ik alles wat los en vast zit.
Toen ik nog jong was zeurde ik over elk brokje. Ze werden er gek van.
Dat hoort ook bij de pubertijd. De tijd gaat snel, want dit jaar word ik
alweer 8 jaar. Omgerekend zegt vrouwtje dat ik nu (bijna) ouder ben dan haar.
Nu klaag ík niet zo over opvliegers en rimpels enzo, maar vrouwtje houdt
precies mijn verjaardag bij. En ze heeft (bijna) altijd gelijk.
Liefs van saartje
Reacties
Een reactie posten