De dag na Valentijn

Als Valentijnsdag voorbij is bedenk ik mij opeens dat ik niets lekkers heb gehad.

Ik twijfel er niet aan of vrouwtje van mij houdt maar ze had er wel aan kunnen denken.

Op Twitter zag ik dat mijn vriendjes een kaart of iets zoets hadden gekregen.

Misschien kwam het dat baasje het dit jaar vergeten was en vrouwtje best teleurgesteld was.

Niet dat ik daar dan onder moet lijden maar het kan ermee te maken hebben.

Natuurlijk is het belangrijk dat je elke dag laat weten hoeveel je om elkaar geeft.

Dat kun je doen door een kusje te geven, een aai of gewoon tegen elkaar aanhangen.

In mijn vorige stukje stukje schreef ik al dat ik gefluister hoor.

Vrouwtje en baasje hebben er best zin in en vieren graag dat ze alweer lang

bij elkaar zijn. Vrouwtje had nog wel aan Valentijn gedacht en had een kaart

laten bezorgen waarop stond LIEFDE is een werkwoord.

En zo is het maar net...wanneer je stopt met knuffelen, een verrassing of zeggen:

Ik hou van jou dan gaat de liefde over.

Als je na zoveel jaren nog steeds voor elkaar gaat en de mooie dingen ziet van elkaar en ook de lelijke dingen leuk vindt dat zit het wel goed.

Nu kan ik alleen geen lelijke dingen verzinnen over het vrouwtje.

En baasje is soms een mopperkont maar ik mag altijd wel op zijn buik hangen.

Zucht ik wou dat ik weer een liefde tegenkwam. In mijn boekje Saartje is verliefd had ik vlinders, wel duizend. 

Mensen vergeten soms dat honden ook weleens een wilde nacht willen doormaken.. Nee, nee vrouwtje nu niet stoppen met schrijven.......

Liefs Saartje