verdrietig en een beetje boos

Al geruime tijd schrijf ik namens Saartje op blogger.
Dit met veel plezier. Wat ik samen met Saartje probeer te bereiken
is dat we af en toe jullie steun ook nodig hebben. Er zijn veel dierenvrienden
die deze blog lezen.

In mijn vorige blog schreef ik dat het leed wat dieren wordt
aangedaan ons aan het hart gaat. Ik benoemde in dat het stukje
als voorbeeld het hondje die voor de fok was gebruikt en toen aan een boom werd
vastgeknoopt. Vreselijk. Er is is nog veel meer dierenleed.

Alhoewel de politiek zich de laatste tijd van een betere kant laat
zien had ik het toch mooi gevonden dat er meer hondenliefhebbers
waren opgestaan naar aanleiding van mijn oproep dat er eindelijk
eens een grote demonstratie moet komen en te eisen dat dieren
geen leed meer mag worden aangedaan en dat de straffen veel hoger moeten.

Helaas is er werkelijk niemand geweest die daar een retweet of
op zijn minst : ik vind dat ook, als reactie hierop heeft gegeven.
Eigenlijk ben ik een beetje verdrietig en misschien zelfs
ietwat boos hierover.
Kan niemand van onze lezers het schelen of neemt men
de moeite niet meer om de barricades op te gaan?

Saartje heeft mij de vrije hand gegeven om te schrijven wat ik vind, maar sluit zich
aan bij mijn woorden.

Veel liefs
Vrouwtje en Saartje